Maria Juana Kronika


Nightswimming sa hardin ng nasusunog na halaman, sa gitna naroroon ang imahinaryong mesa, at sa ibabaw nito nagsasayaw ang mga diwatang walang pekpek.

Ganito ang tama ng jutes kay Alfredo Himanglaw. Good trip para sa kaniya iyon. Basta. Nakailang beses pa lang naman siyang nakagamit. Ang una, nang umuwi siya ng maaga at di pumasok sa klase at nadatnan niya sina Nolan Francisco at Allen Marasigan na nag-ju-jutes sa boarding house na tinutuluyan nila. Sinubukan niya. Ayos. Para siyang nagdyakol sa unang pagkakataon. Pag-ibig sa Unang Hitit. Wagas!

Nasa bahay sila ngayon ni Nolan sa Bulacan. Naghuhugas, matapos nilang tiklopin ang kalsada ng Kalaw, mabingi ang Videoke ni Aling Maring sa awit nina Sting, David Bowie, Michael Learns to Rock, at Die Flippers. Kakatapos lamang ng kanilang Midterm Exam.

“Taena, dude, ang sama ng lasa ng papel, wala na bang ibang pambilot diyan,” ani Rowelle Ernesto kay Nolan.

“Gago, teka lang,” sigaw ni Nolan, “Heto nga at naghahanap, di naman kasi puwedeng pambilot ang sa yosi.”  Naghahalungkat mula sa mga libro, papel, mga dvd na nakasalansan sa ilalim ng kanilang estante.

“Kung wala, yung pahina ng bibliya ang gamitin mo,” hirit ni Alfredo, nagsisintas ng kaniyang sapatos, nakaupo sa tabi ni Rowell.

“Huwag baka tamaan tayo ng kidlat,” saway ni Ruiz Estrella. Hawak ang libro ni JD Salinger, sinusulatan ang gilid ng pahina.

Pumasok si Nolan Francisco sa loob ng kaniyang kuwarto. “Dude, palitan ko ang music ha,” sabi ni Alfredo kay Nolan. “Bakit ba puro emo ang nasa playlist mo ngayon?”

“O bakit ayaw mo na sa emo, naka-move-on ka na ba kay J.?” Hirit ni Rowell.

“Gago, cliche kaya ang mag-move-on!” Pagtatanggi ni Alfredo sa biro ng kaibigan. Putang-inang titi na ‘to, bulong ni Alfredo sa sarili, akala mo di umiyak ng dahil sa babae! Humitit muna ng yosi bago pinindut ang play sa media player. Tumagay si Billy Bragg sa kanta niyang The Marching Song of the Covert Battalions.

“Dude, meron ka palang Billy Brag.” Parang android si Alfredo habang sinabayan ng sayaw ang kanta.

“Taena mo, sa akin kaya galing ang Billy Bragg mo,” hirit ni Nolan pagkalabas ng kuwarto. “O heto, pumilas ka ng pambilot mo,” iniabot niya kay Rowell ang Bibliya.

“Ibigay mo kay Alfredo,” tanggi ni Rowell, “Tutal siya naman ang may ideya niyan.”

“Hindi nga ako marunong,” hirit ni Alfredo. “Ikaw na Nolan, nabibitin tayo e.”

Walang nagawa si Nolan. Kinuha ang bibliya, binuklat-buklat ang pahina.

“Dude, yung Revelation ang pilasin mo, baka mas masarap ang tama.”

“Etong Genesis na lang kaya!”

“O kanino na ba ang tagay?” Tanong ni Ruiz.

“Ibigay mo ‘yan sa demonyo,” ani Rowell.

Matapos pilasin ang fly leaf, tinupi sa gitna, pinilas, hinati ulit sa gitna, at pinilas muli, saka ibinudbud ng maayos ang pinong tuyong dahon ng jutes. Metikuloso magbilot si Nolan, sanay na talaga, napansin ni Alfredo.

“O, yan! Ikaw na mauna, Fredo!” Sabi ni Nolan sa kaibigan.

“Let there be Light…” Hirit ni Alfredo. Humitit ng Malalim. Inuubong ibinigay Nolan ang jutes. “Ang pait talaga ng lasa.”

“Gago, huwag mong ubusin. Malamang, God’s wrath yang nilalasahan mo. Kung ano-ano kasi naiisip mo e,” sabi ni Rowell.

“Sayang hindi na sumama si Allen dito. Masarap pa namang kasama yun pag basag na sa jutes. Lalong nagiging korni ang mga joks,” sabi ni Ruiz.

“Wala na yun, nagkumot na sa siyota niya,” hirit ni Rowell. Ibinigay kay Ruiz ang jutes matapos humitit sabay tungga sa baso ng alak.

“Wala ka bang The Wall. Hanggang ngayon hindi ko pa tapos panoorin ‘yun,” tanong ni Alfredo kay Nolan.

“Mas masarap yun panooring mag-isa tapos basag ka sa jutes,” hirit ni Ruiz.

“Heto na lang, mas maganda,” sabi ni Nolan, binuksan ang folder na may pangalang rushmore_ soundtrack_250kbps. Winasak ng pagtutugtog ng Ohh La La ang kung ano mang inhibsiyon ang lumulutang sa diwa ng magkakaibigan.

“Putangina! Lupet, Rushmore ‘yan di ba?” ani ni Ruiz.

“Bakit di ko maalala ‘yan.” sabi ni Alfredo.

“Lagi ka namang walang naaalala. Break-up song mo ‘yan kay J., di ba?” Pagbibiro ni Rowell kay Alfredo.

“O hirit pa!,” sagot ni Alfredo. “Pagkatapos nito puntahan natin si Julia sa Alabang. Hanggang anong oras ba trabaho niya dun?”

“Okay ang trip mo a!”

“Magbasag din tayo sa Alabang, puta! Sayang kung di natin ipapatikim ngayong gabi ang God’s Wrath.”

“Gago, sa Cubao na lang tayo magpunta!”

“May babae tayong kasama, di puwede.”

“Iwan na natin ‘yan! Kaya naman niyang umuwi mag-isa!”

“Mga bwiset kayo, anong oras na o?”

“Pagpag na lang ang maabutan natin dun!”

“Meron akong alam dun,” sabi ni Rowell. “Napuntahan na namin ni Nolan yun.”

“Saan ‘yun? Di ko alam ‘yun, gago! Baka di ako ang kasama mo nun. Tumagay ka na nga lang, nagkakaregla na yang bote!”

Pinasa ni Nolan ang jutes kay Alfredo matapos humitit. Tumayo ito at nagpaalam upang kumuha ng yelo. Tumayo rin si Rowel, iihi. Ibinigay ni Alfredo kay Ruiz ang jutes para sa huling hitit

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s