Hasmin


Nagtatanim ako ng bulaklak sa dulo ng iyong pangalan.
Binubungkal ko ang lupa na mayaman sa bituwin, lagalag na kometa,
at bahagharing supernova. Ibinubulong sa lupa ang panagimpan,
tulad ng imahen ng pagsilang ng bagong uniberso.
Tinatawag ang araw at buwan, gumagawa ng tulay
na magdurugtong sa takipsilim at gabi ng aking pagsuyo,
sa gabi at liwayway ng aking pagsinta. Sa tuwina, nakikiusap
sa hangin upang ipabatid nito ang alab at lumanay
ng nagtitimping pag-ibig sa dulo ng aking dila. Muli’t muli, isinisigaw
ang panalangin sa mga ulap na naglalakbay sa dulo ng mundo.
Hayaan, Hayaan, makipag-isang dibdib ang ulan at hamog
sa aking buntonghininga. Sa ganito inilalahad ko sa iba’t ibang lupain,
sa ibabaw ng karagatan, sa rurok ng mahiwagang kabundukan,
maging kahit sa pinto ng dilim, sa dumadaloy na lagim ng digmaan,
maging sa katapusan ng panahon at kasaysayan, ang halimuyak at
ang sanghaya ng paghaharaya sa dulo ng iyong pangalan.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s