Sa puntod ni tatay, ang marshmallow, at ilang salaysay ukol sa usapang mag-ama


Wala akong memorya tungkol sa tatay ko, maliban na lamang sa salaysay ni nanay tungkol sa marshmallow. Gusto kong hawakan ang salaysay na iyon ni nanay. Kahit may alinlangan ako ngayon. Gusto kong sabihin sa aking sarili na nagkaroon ako ng tatay, kahit estrahengro siya sa akin hanggang sa gunita.

Isang taon pa lamang ako noon nang mamatay si tatay. Buntis pa lang noon si nanay kay ading, eksaktong dalawang buwan pagkatapos ng araw ng pagkamatay ni tatay. Minalas na mabagsakan ng malaking bulalakaw nang minsang manguha ng ngipin ng kidlat. Hayun, patay! Ang kuwento ni nanay, paborito ko ang marshmallow at iyon ang laging pasalubong ni tatay sa akin galing ng trabaho. Tinanggap ko ang salaysay ni nanay. Hanggang ngayon. Kahit wala akong maalala. Kahit di ko na maalala ang tamis ng marshmallow noong bata ako. Anong kulay kaya ang paborito ko? Bakit ko nagustuhan ang marshmallow samantalang maganda lang siyang dekorsyon sa nakatusok na hotdog?

Sa harap ng puntod ni  tatay, habang nililinis ang kaniyang lapida, gusto kong tibagin ang nitso niya, gusto kong silipin ang loob, makita si tatay, marami akong gustong sabihin sa kaniya. Ano kayang makikita ko sa loob? Kalansay, bungo, ngipin at buhok na di naagnas, dilim? May pasalubong kaya siyang marshmallow sa akin? Gusto kong mag-usap kami  ng ama at anak. O kung inaantok pa siya mula sa pagkakahimbing nang matagal, magsuntukan na lang kami,  lalake sa lalake. Bawal sa mukha.

Paano mo sinuyo si nanay? “Mala-shakespeare ka pala noon, nabasa ko yung mga sulat mo para kay nanay. Naks. Ikaw na ang lover boy! Baka katusan mo pag sinabi kong wala akong tiyagang manuyo ng babae.” “Bakit ano ba ideal girl mo?” “‘Yung kamukha po ni Maria Ozawa.”

Gusto ko siyang makasama sa inuman, kahit mani at kuwento lang ang pulutan. “‘Tay, ano bang magandang diskarte sa babae? Iyong diskarteng tunay na lalake po a!” Nakaka-ilang pale pilsen kaya si tatay bago siya patumbain ng alak? “Anak, bote lang ang natutumba hindi tayo.”

Ano kayang pangarap ni tatay? “Sabi ni nanay, gusto mo raw akong maging doktor? Sigurado kayo?” “Bakit anak, ano bang gusto mo paglaki mo?” “‘Tay naman, malaki na ako.” “Marami na po akong karanasan sa babae.” “Dapat ang una mong matutuhan sa buhay ay kung paano igalang ang mga babae.” “Aysus! Your the man!”

“Seryoso ‘tay, ano bang magandang diskarte sa buhay?” “Alam mo noong pakasalan ko ang nanay mo, hindi ko naman inisip kung tama o mali ang desisyon ko.” “Asus, one pogi point na naman.” “E ano ginawa niyo?” “Nanood ng How I met Your Mother.”

“Ano bang ginagawa mo ngayon?” “Nagsusulat po.”

“Makata ka pala.” “Hindi po. Nagmamakata.”

“Bakit parang di ka sigurado?” “Sigurado po.”

“Ang pangalawang dapat mong matutuhan ay magkaroon ng lakas ng loob! At huwag na huwag mong pagsisihan ano man ang maging desisyon mo sa buhay.” “Weh! May ganun?”

“Pabasa nga ng gawa mo.” “Wala pa po akong naisusulat.” “Bakit wala pa?” “Nahihirapan po akong magsulat. Baka hindi niyo magustuhan.” “Baka tungkol lang ‘yan sa libog at kay Maria Ozawa.” “Lol.”

Gusto kong itanong sa kaniya kung proud kaya siya sa akin. Kahit hindi ako naging doktor, inhinyero, mayamang-mayamang pulitiko, sundalo, manedyer sa bangko, obigayni o kosmonot.

“Tandaan mo anak na higit sa pangarap ay ang kakayahan mong managinip, hawakan ito bilang bisyon mo sa buhay. Ito ang ikatlong tamang diskarte sa buhay. Sabi nga ni Steve Jobs, everything else is secondary.” “Ayun o! Nagkita kayo?”

Gusto kong magpasalamat kay tatay. Nabuhay ako sa kuwento ng marshmallow, mabubuhay ako dahil sa kuwento. Dahil sa kuwento ng marshmallow, isinisilang ang makata sa tadyang ng kaniyang ama.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s