Reboot muna, dude!


(Pagbabalik-tanaw sa mga kalibugan sa PBB)

Blink-blink-blink. Putris. Isang malaking pakyu ang nakikita ko sa iskrin.Kanina pa ako nakatitig sa kompyuter. Gusto kong magsulat tungkol sa libog. Pero, taragis, walang bagong ideyang gustong lumabas. Nakadalawang istik na ako ng yosi. Isang tasang kape. Pero alaws pa rin, dude. Parang dalagang nagtatampo ang isip ko. Kailangan mong suyuin. Kanina sa bus nang papauwi ako galing sa-kung-saan at natulog sa-kung-saan titig na titig ako sa magandang hita ng babae na nakatayo sa harap ko. Rush hour kasi. Gusto ko sanang magpaka-gentleman, pero huwag na. Marami akong iniisip nung mga oras na ýun.  Kaso hindi ko talaga maiwasang humanga. Makinis e, parang gusto kong balatan. Tuloy, ang daming ideyang lumalabas, ang brain ko parang nasa gitna ng malaking dede ng Hentai karakter. Breast fuck ba ang tawag doon o mind fuck? Anyway, hindi naman talaga tayo writer, dude. Mahilig lang tayong manood ng peliks, ‘kaw sa musiks. Heto ‘yung pagkakataong masarap magsulat ng kung ano-ano. Spontenous combustion ba. Kasi malibog tayo. Kapag tumataas ang blood pressure, Ganado tayong magsulat. Gusto kong isiping ako si Peter Pan at iniisip si Wendy na naka-lingerie. Kami lang dalawa sa Neverland.

Enter,Enter, Enter! Right click, Left click! Dude, naaalala mo pa ba ang PBB? Yung tinirhan nating room for rent noon sa kalye ng Sulucan, sa may Espana? Maliit lang yun. Mainit pa. Tropapips tayo. Ala-Mafia wars buddy. Tropang Bioman without Pink Five. Apat na karakter sa klasik pinoy comedy films. Ang tawag ko sa’yo noon Mang Kepweng e. Tapos si E. ay Rambuto. Si P. naman Pasifica Falaypay. Ako si Crispulo Darakula! (Hehe) Tayong apat noon ay parang Hippie Jutes sa Iskul Bukols. Mga estuds pa tayo nun sa AdUds. Mga pain-in-the-ass ng prof natin. Pinagsama mong Val, Tito, Vic, at Joey sa bahay ni Kuya. Palaging nakatitig sa kisame at mahilig makipag-usap sa nakatumbang bote ng Red Horse gabi-gabi. Nagpapatugtog ng malakas sa mga kanta nina Elliot Smith, Iggy Pop, Jim Morrison, David Bowie, Milli Vanilli, o Yoyo Villame. Nood ng peliks gaya ng Barbarian Invasion. Sino ba nagpangalan sa atin ng PBB? Si Ricatik o si Jonibaby? Baka naman si Maantot? Hindi ba si Alfredo? Si Michy ata. Mga guest housemate natin sila e. Musta na kaya ang mga ‘yon? Taragis, feeling natin kasi noon mga bida tayo sa ginagawa nating pelikula. Kumpleto ang set-up. May Alak, yosi, haytek na thermos (lumalamig ang tubig pag nagpapainit ka), si Proxima (ang PC nating nakapasa na sa Turing Test), ang namamahong kumot at unan, maalikabok na electric fan, maduming kurtina, lababong punong-puno ng di pa nahuhugasang pinggan (ang iba, may nakalutang na patay na ipis), plastic ng Coke, nagkalat na sapatos at medyas, DVDs, libro at papel, sachet ng shampoo, sirang simcard, nilalanggam na barbek kyu istik, unipormeng paulit-ulit na isinusuot at di nalalabhan. Ito’y mga shot ng camera na iniwan at naiwan natin ngayon. Naisip ko, siguro sadyang binubura ng panahon ang lahat ng bagay, nagasgas na parang DVD, nagha-hung, tumitigil sa gitna. Ang buhay natin sa PBB ay katulad ng upos ng yosing naipon sa loob ng bote ng Red Horse. Walang gustong magtapon. Walang gustong magbaon sa lupa.

Napakasipag nating mag-aral noon. Laging nakatambay sa library. Basa-basa. Sulat-sulat ng kung ano-ano. Araw-araw pa tayong lasing. Pumapasok na may hang-over. Ang hilig niyo pa ngang uminom nun kahit tanghaling tapat. Para tayong mga small-time Mafia wannabe. Dude, naaalala mo pa ba kung sino ang umihi sa plato dahil sa kalasingan? Ay oo! Meron pa ngang nanununtok ng pader kapag dinadalaw siya ng kalungkutan. E sino yung nagsasayaw sa “Let Me Love You Carmelita” kahit walang kasal? Kala mo parang kawayang hinahampas ng hangin sa kapayatan. At nakahubad pa a!  Meron pa ngang nagsuksok ng pic ng ex niya sa titi niya. Feeling Michael Pitt sa da-dreamers ang dating. Heto, dude, hulaan mo kung sino si Boy Kumot. Nagkukumot sa gabi kahit mainit kasi katabi yung siyota. Minsan trip ko pa ring magpahaba ng buhok. Masarap ang buhay kahit walang malamig na maiinom at yosi, sky flakes lang ang agahan tuwing umaga. Nandiyan ang tropa, maiingay, Masaya, maraming kuwento, habang ang upa ng bahay ay sampung buwan nang hindi nababayaran. Masarap maglasing, magmura, kahit kumakalam ang tiyan. Ang buhay sa PBB ay parang mga lumang pelikula ni Cachupoy na nilapatan mo ng musika ng EHeads, ang “Minsan”. Paksyet, minsan, minsan

Minsan balik naman tayo sa Sulucan, dude. Maglakad lang tayo. Kuwento-kuwento. Banggaan ng balikat. Apir-pir. Iba na ang buhay natin ngayon e. Iba na siguro ang trip natin sa isa’t isa? May asawa na kaya ang iba? Balikan natin yung dati nating kinakainan. ‘Yung Kina Manang Aswang sa may Espana.. Kaka-miss yung mga luto roon. Lalo na ang Calamares (ay! Calamare pala) at panalo talaga ‘yung sizzling sisi at pusi (pusit hindi pussy, ha! ) Dumaan tayo sa City of God. Nakakatakot pa rin kayang dumaan doon? Kala mo may titira na lang ng sumpak sa likod mo. Upo tayo sa harap ng PBB matapos nating bumili ng yosi sa tindahan nina Boy Pektos. Gusto kong matawa ulit kapag nagpepektos siya ng sukli sa bigas tuwing nagsusukli. Hintayin nating bumaba sa room nila sina Criminal Lovers, tatanungin ko na talaga yung name ng crush ko sa kanila at nang magawan ko ng music video. Buhay pa kaya si Toxic Crusader? Siguro hindi na padyak ang trabaho niya. Malamang bodyguard na ng isang pulitiko. Ngitian natin pag nakita natin. Ipaalala natin sa kanyang minsan ay tumira tayo sa kalye ng Sulucan.

Page down, CTRL Home. Mahirap kung pakiramdam mo ikaw na lamang ang humahawak sa sandamukal na mga alaala. Para kang nanonood ng silent film na mag-isa. Wala kang paghuhugutan ng alaala maliban sa nakikita mong guhit-guhit sa screen. Sino nga ba ang mag-aakalang sa  PBB nasawi sa pag-ibig si Daimos?  At mas masarap palang pulutan ang boy bawang basta nandiyan si Proxima para sa bagong pelikula na pwedeng panonoorin. Mga Playlist na bumibingi. Paano mo ba ikukuwento ang dating samahan ng tropa? Yung nakakaiyak ba, yung matutuwa ang manonood. Yung aabangan ng madlang pipol. Parang PBB. (Sana ka-housemate natin si Bianca Gonzales.) Pero, dude, sabi mo nga, ganyan ang buhay sa PBB. Kailangan nating ma-evict. Kailangan nating umalis. May sari-sarili tayong lakad, sariling gusto, sariling pangarap. Binabago tayo ng panahon. Binabago pati pangarap. Si P. nakapasok na sa ABS. Si E. nag-text sa akin kahapon lang. Nagyayaya sa Freedom Bar, may gig daw sila. Ikaw ba, dude, doon ka pa rin ba sa dati mong pinapasukan? Ang lahat ng nangyari sa atin ay parang amoy na lang ng ihi ng lasinggero sa pader. Mapanghi. Nakakapit ang amoy sa pader ng isipan. Buhusan mo man ng tubig, mapanghi pa rin. Ganito talaga yata ang memory, dude. Walang gustong makalimot. Hinahabol tayo ng nostalgia. Ng di-paglimot.

Blink-blink-blink. Nagmumura na ang cursor. Tulog pa rin ang utak, walang maisulat. Dude, ano bang pwedeng maisulat na bago tungkol sa libog maliban sa puke at titing nagpapalakpakan sa isa’t isa?

Taragis, ALT F C nga lang muna. Mamaya na ‘to. PBB na. Bili pa ako ng Red Horse. Mas masarap pang titigan si Bianca kaysa magwaldas ng alaala sa mga kuwentong tayo lang ang nakaaalala.

Advertisements

2 thoughts on “Reboot muna, dude!

  1. oi, tae ka, niyaya kitang sumali sa Kamalayang Malaya. Mag-submit ka ng entry ah 🙂 Kaw ang manok ko (pausok-pausok)

    Magaling, naaliw akong muli. Ang sipag mo mag-post. Madalas marami masyado akong naiisip ngunit nakakatamad tumipa, hahahaha.

    Kapatid, sali ka sa ikalawang bugso ng Kamalayang Malaya ah 🙂
    Bisita ka sa http://jkulisap.com

    Hihintayin ko ang entry mo 🙂

    • actually, matagal na itong akdang ito. panahon pa ng pbb double up nung sinulat ko ito. tinamaan na naman kasi ako ng nostalgia kagabi kaya ko nag-post. :)))

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s